Eins og glöggir lesendur hafa kannski tekið eftir þá hef ég ekki bloggað í háa herrans tíð. Gildir einu, ég nenni þessu ekki og mér er slétt sama. Ég ætla held ég meira að segja bara að hætta þessu rugli. Þá vitið þið það og þurfið ekki að ómaka ykkur á að kíkja hingað af og til (ef einhver gerir það enn, þ.e.a.s.)

Mig langar að lokum að minnast smávegis á eitt sem er mér hjartans mál svona í kuldanum og kvefinu en það er blessaða horið! Jebbs hor!! Ég er nefnilega ansi klígjugjörn og mér ofbýður allt þetta hor. Ég get ekki annað en tekið undir með Halldóri K. Laxness þegar hann sagði að: „íslendíngar eru náttúraðir fyrir óþverraskap “. Þeir eru það flestir.. allavega námsmenn..

Þegar ég var ung þá var mér bannað að sjúga svona upp í nefið og vandi mig á að snýta mér (þegar ég komst yfir: bora í nefið, stigið) og geri enn (snýti mér). En það gera það sko alls ekki allir. Það er sogið af öllum lífs og sálarkröftum og kokhljóðið/hrotuhljóðið fylgir með og gjarnan heyrir maður slummuna fara aftur í háls. En ekki er öllu lokið þegar hér er komið, ónei. Nú kemur það sem er allra mest krassandi í þessari ógeðssögu. Það er að gleypa horið og láta alla heyra að þú ert virkilega að kyngja því.  *ojjj*

Ég gæti komið með ágæta viðlíkingu. Þetta er eins og að snýta sér ekki með neinu bréfi á disk og passa að allt fari vel og vandlega úr nefinu á diskinn. Næst er að sækja sér skeið og éta það. Eða bara sleppa því að sækja sér skeið og sleikja það.. fer betur saman. *ummmumm* Girnilegt ekki satt!?

Annars er nú allt og ekkert að frétta. Ég bið bara kærlega að heilsa, bless bless

Jæja konur.. Nú skulum við standa saman......
Ásamt því að sækja um launahækkun eru íslenskar konur hvattar til að:
-Sofa yfir sig.
-Fara í sömu nærföt og í gær.
-Pissa á setuna - og útfyrir, ef tími vinnst til.
-Mála sig ekki - og alls ekki raka.
-Mæta of seint í vinnuna - sparka í stimpilklukkuna.
-Fara strax í kaffi - kvarta yfir því að það sé
a) of kalt
b) of sterkt
c) of svart.
-Prumpa.
-Reyna við undirmennina - eða bara klípa þá í tippið.
-Fara of snemma heim - biðja næturvörðinn að stimpla sig út.
-Flauta á alla karla í umferðinni og senda þeim fingurinn eða ulla.
-Gleyma að sækja börnin á leikskólann.
-Setjast fyrir framan sjónvarpið um leið og komið er heim.
-Fá sér bjór.
-Urra - jafnvel bíta - ef einhver spyr eftir kvöldmat.
-Ropa.
-Sofna yfir Idol.
-Fá sér bjór.
-Leggjast í öllum fötunum í rúmið og helst strá yfir það brauð eða kexmylsnu.
-Sofna áður en makinn nær að bursta tennurnar.
-Hrjóta.

Ég komst að því í síðustu viku að 'kærastinn' minn fyrrverandi var að eignast nýja vinkonu og ég samgleðst honum. Ég er frekar glöð yfir því vegna þess að það þýðir bara að ég er ekkert fyrir hann lengur en samt var þetta ákveðið svona... ekki sjokk, meira bara.. stórar fréttir. Í framhaldi af þessum fréttum fór ég í smá sjálfsskoðun og velti þessu fyrir mér:

Ég trúi því að allir sem lesa þetta og hafi ekki verið í föstu sambandi lengi fá reglulega spurningar á við: „Jæja, hvað er að frétta af karlamálum?“ eða „Ertu ekki komin með neinn gæja?“ eða eitthvað þessu líkt. Yfirleitt koma spurningar eins og „Af hverju ekki?“ eða „Ertu lesbía?“ í framhaldi af hinum tveim. Ég þoli þetta ekki.. mér finnst þetta hallærislegt, ég meina, er ekki allt í lagi að vera einhleyp og finnast það fínt? Mér er spurn?! Kannski er maður einhleypur af því að maður kýs að vera það!

Ég er einhleyp og mér finnst það fínt.. undirstöðuatriðið hér er að maður lætur sig ekki hafa hvað sem er, skiljiði! Í framhaldi af þessu fór ég að hugsa til nýja þáttarins í íslensku sjónvarpi, Bachelorinn. Nú hef ég ekki séð neinn þátt en mér finnst þetta ótrúlegt örþrifaráð hjá þessum greyi stelpum að sækja í svona þátt. Nú er þetta svo lítið land að allir þekkja alla og maður getur ekki falið sig í fjöldanum eins og maður gæti jafnvel gert í Bandaríkjunum. En í alvörunni.. hversu örvæntingafull getur þú verið að þú ferð í þátt með, ég veit ekki hvað mörgum öðrum stelpum, og slæst um þennan eina strák. Fyrir utan það er hann að kyssa allar hinar og kannski meira, hver veit?

Nú hef ég alla tíð verið frekar frjálsleg þegar kemur að strákamálum.. sumir hafa meira að segja kallað mig strákslega af því að ég er engin mús (eða kannski kjéllíng) og mig hefur því sjaldan vantað eitthvað ef þið skiljið hvað ég á við. Ég hef heldur aldrei verið kelin manneskja (yfirleitt best að snúa sér á hina hliðina og sofna) og stundum býður mér við svona mússí, mússí, kyssí, kyssí af því að mér finnst þetta geta verið einum of. En ég hugsa að sama hversu mjög mig langaði að eignast kærasta (sem ég geri ekki) þá held ég að það síðasta sem ég gerði væri að fara í svona þátt. Það er hallærislegt! Að mínu mati að minnsta kosti. Maður veltir því fyrir sér hvort þessar stelpur beri enga virðingu fyrir sér eða hafi ekkert stolt?!

Mér leið eins og ég væri litla stúlkan með eldspýturnar í gær þegar ég var að ganga heim frá Þjóðarbókhlöðunni. Það var dimmt og ískalt úti. Ég gekk á gangstéttinni og fann svo lykt af brunnu spreki. Ég leit við og sá þetta fína hús og inni var fullt af kertum og mikið bál í arninum. Ég lét hugann reika og sá fyrir mér þennan stóra kalkún á stofuborðinu og hamingjusama fjölskyldu að snæðingi. (Ég var mjög svöng)

Ísköld fór ég að velta því fyrir mér hvort ég myndi reyna að ylja mér með kveikjaranum mínum utan í húsaskoti og enginn tæki eftir mér eða virti mig viðlits. Síðan kæmi amma með hlýju hendurnar sínar að sækja mig! Þetta var ansi kósý fílingur sem fór um mig þarna, ekki það að ég vilji deyja, heldur það hvað styttist í heimilið mitt og að ég ætti heimili sem ekki þyrfti að fylla í holur með tuskum af því það væri varla fokhelt! Stuttu síðar þegar ég kom heim fór ég í ótrúlega langa og góða sturtu og fór svo að sofa í hlýju sumarsænginni minni.. sumar!!

Yfir í aðra sálma þá er það rétt til getið hjá þér Eygló. Helgi Valur afboðaði sig á Októberfestið en það skipti ekki miklu máli.. það var ofboðslega gaman en ég var komin heim eldsnemma eða eitthvað um 01:00 af því að ég var að fara að læra daginn eftir. Einhverra hluta vegna vaknaði ég eldsnemma þann morgunn og skellti myndinni Cast Away í tækið og fékk mér svo morgunmat litlu síðar. Þegar ég var að borða hafrahringina mína var svo sorglegt atriði í myndinni að mín fór að skæla eins og alltaf þegar eitthvað sorglegt er í sjónvarpinu. Nema í þetta skipti koma ákkúrat vinir mínir Eygló og Hannibal. Þau náttúrulega ganga bara inn eins og sæmir og grípa mig glóðvolga hágrenjandi yfir hafrahringjunum! Haldiði að þetta sé í lagi!!

„Guð hvað er að? Hvað ertu að horfa á, Þóra?“ Ekki „Hvað gerðist, hver dó eða slasaðist?“ Heldur: „Hvað ertu að horfa á?“ Er ég svona gagnsæ?!

He he.. bæ bæ!

Jæja þá eru myndirnar komnar.. hér er ein af mér og Nonna frænda : http://public.fotki.com/AnnaLea2611/haustfer_2005/mmir_174.html

Annars er það nú lítið.. Októberfest í kvöld og Helgi Valur vinur minn frá Skaganum ætlar að kíkja með mér. En þar verða líka krakkarnir úr Íslenskunni.

Góða helgi

Jæja.. Írsku dagarnir á Akranesi.. ég náttúrulega hvet alla til að mæta þangað. Ofsaleg stemning og svakalega gaman.

Nína systurdóttir mín frá Þýskalandi  er í heimsókn. Hún gistir hjá mér núna í nótt og við förum svo upp á Akranes á morgun og þvælumst eitthvað um þar að skoða og taka þátt í öllu því sem er í boði. Ótrúlega spennandi!!

Annars er það nú bara lítið.. hún perlan er steinsofnuð eftir langan dag í flugi og veseni og ég er bara að tjilla hérna aðeins við tölvuna! Hef ekkert að segja frekar en fyrri daginn en svona er þetta bara! Engar fréttir eru góðar fréttir.. er það ekki það sem er alltaf sagt?!

Segjum það bara

Sérstök tilfinning heltók mig þegar ég mætti til vinnu í morgun. Ég verð að deila þessu með ykkur það er að segja ef einhver þið eruð til staðar! (Bloggleysi dauðans)

Ég mætti í vinnuna og fékk allt í einu þá tilfinningu að ég væri ofurkona.. þið vitið alveg superman eða the incredibles.. Fyrst stilla inn eyrnatækið.. ná í pappírana og að lokum pennann.. Skrá mig inn og ég get sigrað heiminn. He he

Skemmtileg tilfinning það!

Bestu kveðjur.. ég ætla að sigra heiminn.. Bankakonan!

Guð hvað ég er með flott skipulag fyrir helgina.. Í kvöld baka ég horn af því að ég er aðeins að rétta fram hjálparhönd í undirbúningi Eyglóar fyrir afmælið hans Bóasar sem er á sunnudaginn.

Svo á föstudag ætla ég að fara til Erlu í grill og vídjó og við vorum að spá í að taka dirty dancing eða cry baby eða einhverja svona sígilda mynd.. nema Eygló vilji að ég komi og hjálpi henni eitthvað

Á laugardaginn er ég að fara að vinna og eftir vinnu er.. held ég ekkert plan.. man þetta ekki! Og á sunnudeginum er svo skírn Maríu Rúnar og afmæli Bóasar Orra.. Krúttíin litlu.. En ég mæti í skírnina eitthvað um hálf fjögur.. svo fer ég í afmælið bara um kvöldið :/ En svona er þetta þegar allir eru að skipuleggja eitthvað sama dag!! Jæja ég bið að heilsa í bili.. það er ekkert nýtt á nálinni.. þannig að ég kveð að sinni.

Stelpan bara orðin ótrúlega léleg í þessu bloggi hérna.. hvað á þetta að þýða. Afsakið!

Nú er maður alveg svakalega eftir sig.. þetta var nefnilega svaðaleg djamm helgi. Mjög gaman.. bara verslunarmannahelgarfílingur! Fimmt., föst. og laug. dísus.. stelpan stendur sig í stykkinu! En það er búið að vera mjög gaman

Það gengur líka bara vel í vinnunni og allt að komast í samt lag! Ég farin að vera ansi sjóuð í öllum málunum

Betra bak er ennþá að stríða mér með þetta rúmavesen. Ég er komin með nýtt rúm.. man ekki hvort ég var búin að segja ykkur það en heilhveitis rúmgaflinn er ekki enn kominn! Jæja.. se la vi..